Detektyw Rick znowu miał się spotkać z Vlodo, żeby dostać kolejny element układanki. Pomny ostatnich przygód, ścisnął się mocniej pasem w pasie. Po wsadzeniu gałek ocznych na swoje (muszę to dopisać, ponieważ pewnie już na tyle znacie naszego detektywa, że w jego wypadku, nie jest to takie jednoznaczne) miejsce, ruszył na Grochów.
Przesmykując się w cieniu, powoli zbliżał się do bramy. Czujnie rozglądał się na boki, głównie na swoje. Zdaje się, że zobaczył coś w oddali. Tak, śledzą go. Wypuścił...

Był wieczór. Detektyw Rick, cicho i niepostrzeżenie, przemykał po mrocznych uliczkach Grochowa. W jego wypadku, oczywiście oznaczało to, trochę mniejsze sapanie i rzadsze potrącanie przedmiotów. W sumie potrącony tramwaj się nie liczy, postawili go na tory. Przez to Rick musiał jeszcze zwiększyć swoją czujność. Nigdy nie wiadomo czy w zaułkach nie czają się analogowcy. Po tych wszystkich miesiącach, Rick wiedział, że oni maczają w tym palce. Jednak wrodzony instynkt podpowiadał mu, że może to być...

Była dziesiąta rano. Detektyw Rick siedział przy biurku, nerwowo bębniąc palcami o blat. Czekał. Jego tajny informator, za pewną sumę pieniędzy, na szczęście niezbyt wygórowaną, obiecał przesłać mu pewien przedmiot. Rick był przekonany, że będzie niezbędny do dalszego śledztwa. Śledztwa które prowadził już od ośmiu miesięcy. Mimo poczynionych postępów, nadal nie widział rozwiązania. To jest większa zagadka niż mogłem się spodziewać – pomyślał Rick.
Z zadumy wyrwał go dzwonek do drzwi....